Clematis 'Victoria'

De clematis 'Victoria' ontstond rond 1867 bij de Engelse kwekerij Cripps and Son uit een kruising van Clematis lanuginosa met 'Jackmanii' en behoort daarmee tot de oudste grootbloemige hybriden ooit – al in 1872, in het eerste ooit verschenen clematisboek, werd ze als een van de nieuwste soorten vermeld, in 1870 ontving ze het RHS First Class Certificate. De bloemen openen zich in roze-lavendel tot purperroze met een roodachtige glans langs de middennerf van elk kelkblad, die bij het verwelken plaatsmaakt voor een lichter mauve; meestal zes breed-eivormige, licht gegolfde kelkbladen omgeven een bosje meeldraden met bruinachtige helmknoppen op witachtig-groene helmdraden.

'Victoria' bloeit van juli tot september aan de uitloop van het lopende seizoen en bereikt daarbij een hoogte van ongeveer 250 cm. De krachtig groeiende soort is uitstekend geschikt voor latwerk, obelisken en hekken en geldt sinds jaar en dag als een bijzonder aanpasbare partner voor klimrozen – een combinatie die al Victoriaanse tuinschrijvers keer op keer aanbevalen. Een zonnige tot halfschaduwrijke standplaats met een koele, beschaduwde wortelzone bevalt haar het meest.

Met een winterhardheid tot zone 5 (-28,8 tot -23,4 °C) doorstaat 'Victoria' ook strenge Midden-Europese winters betrouwbaar. Omdat ze uitsluitend aan de scheut van dit jaar bloeit, snoeit u de plant in maart fors terug tot ongeveer 50 cm – dat bevordert een dichte uitloop en een rijke bloei. Bij vochtig-warm weer neigt de soort enigszins naar meeldauw; voldoende afstand en een luchtige standplaats beperken dit.