Clematis 'Kakio'

Clematis 'Kakio' is een Japanse veredeling van Kazushige Ozawa, ontstaan uit de kruising van de Japanse 'Star of India' met 'Ernest Markham' – beide cultivars met een sterke erfenis van de stamsoort Clematis patens. In het Westen is ze vooral bekend onder de handelsnaam PINK CHAMPAGNE™, maar de veredelaar zelf houdt vast aan de naam 'Kakio' – en aan het feit dat de bloem in het Japanse klimaat duidelijk rood is, niet roze. Inderdaad behoort 'Kakio' tot de kleurrijkst variabele clematissen: afhankelijk van standplaats, licht en weer verschijnen de acht, soms zes tot tien tepalen tussen stralend rood, purperroze en violetroze, steeds met een lichtere middenstreep en roze middennerf-adertjes. Het geheel wordt afgemaakt door een opvallende krans van gele meeldraden. De voorjaarsbloemen bereiken 12 tot 15 cm doorsnede.

De eerste bloei begint begin mei en houdt aan tot juni; de nabloei volgt van juli tot september op het nieuw gevormde takhout. Met 300 cm hoogte is 'Kakio' uitstekend geschikt voor latwerk, pergola's, obelisken en klimrekken – ze laat zich ook fraai door kleine bomen of sierheesters leiden. Bijzonder aan te bevelen voor kleine tuinen en terrassen: in de kuip (minstens 45 cm diep en breed) gedijt ze uitstekend. Wat de standplaats betreft, is 'Kakio' opvallend aanpasbaar. Ze bloeit rijkelijk in alle windrichtingen, en koele plekken – ook de noordzijde – komen haar zelfs ten goede, omdat de bloemkleur daar bijzonder intens blijft.

Met winterhardheid tot zone 6 (-23,3 °C) doorstaat 'Kakio' probleemloos Midden-Europese winters. De snoeibeurt na de voorjaarsbloei in juni tot ongeveer 100 cm houdt de plant vitaal, voorkomt het incidentele vergelen van het blad en legt de basis voor een weelderige nabloei. Als snoeigroep-2-cultivar bloeit ze zowel aan vorigjarig hout als aan nieuwe scheuten. De bodem moet koel, humusrijk en gelijkmatig vochtig worden gehouden; de wortels zijn dankbaar voor beschaduwing door bodembedekkers of platte stenen.