Clematis zelf vermeerderen - zo doet u dat

Clematis zelf vermeerderen is niet moeilijk

Afhankelijk van de soort zijn er deze drie mogelijkheden: 

Vermeerdering door afleggers

Dit is een vegetatieve manier van vermeerderen, wat betekent dat de vermeerderde clematissen qua eigenschappen identiek zijn aan de moederplant. 
Een wat oudere, goed gevestigde clematis wordt aangezet tot het vormen van nieuwe wortels door bladoksels in de grond te leggen. 

Voor het vermeerderen door afleggers, dus het neerleggen van scheuten, bestaan er meerdere varianten. De eenvoudigste en meest kansrijke is om een lange, gezonde scheut van de te vermeerderen clematis horizontaal op de grond te leggen en op meerdere bladoksels met aarde te bedekken. Zodra dat gebeurd is, wordt de afgelegde clematisscheut vóór en na het bladoksel waar zich wortels hebben gevormd afgesneden, en zo krijgt u een (of meerdere) nieuwe exemplaren.

Een andere manier is een pot met zaaigrond die naast de moederplant wordt ingegraven. Daarin wordt dan in het midden een gezonde scheut bij een bladoksel 90 graden omhoog gebogen geplaatst en vastgezet (bijvoorbeeld met een stevige draad of een tentharing) tot hij is aangeworteld. Belangrijk is dat de scheut echt alleen wordt gebogen en niet geknakt. Het nadeel van deze manier van clematis vermeerderen is dat het relatief lang duurt en u maar één nieuwe plant krijgt.

Daarnaast zijn er creatieve methoden waarbij een langere scheut door (daarna met aarde gevulde) buizen of afgesneden plastic statiegeldflessen wordt geleid en daarin nieuwe wortels begint te vormen. 

Bij alle methoden van clematisvermeerdering door afleggers is het belangrijk dat de aarde na het neerleggen steeds vochtig wordt gehouden. Een lichte inkerving van de scheut op de plekken die met aarde in aanraking komen en wortels moeten vormen kan nuttig zijn. 

Deze manier van vermeerderen zou bij de meeste clematishybriden en ook bij kleinbloemige soorten zoals de Italiaanse clematis of Texaanse clematis goede resultaten moeten opleveren.

Vermeerderen door stekken

Net als bij de meeste planten kunnen ook van clematis stekken worden gesneden, die afhankelijk van de soort meer of minder goed wortelen. Ook deze vermeerdering is vegetatief en behoudt dus de eigenschappen van de moederplant.

Het beste moment om de stekken te snijden is tijdens of kort voor de bloei van de clematis. De stekken moeten uit twee bladoksels bestaan en afhankelijk van de soort ca. 5-10 cm lang zijn. De rest van de werkwijze verschilt bij clematis niet wezenlijk van die bij andere planten.

Vermeerderen via stekken lukt bij de meeste clematissoorten en is bijvoorbeeld voor Cl. Tubulosa (Hercleifolia) de aan te raden methode.

Door het zaaien van zaden 

Vooral bij wilde soorten waarbij vermeerdering door stekken en het neerleggen van scheuten slechts zelden slaagt, is vermeerdering door zaad vaak de meest begaanbare weg. Omdat dit veruit de meest bewerkelijke methode is en ook een rol speelt bij het kweken van nieuwe clematissoorten, bereiden wij hierover een aparte bijdrage voor.