Clematis bemesten

Welig groeiende clematis moet in het voorjaar worden bemest, als de uitloop begint. Laat- en langbloeiende clematis en ook meermaals bloeiende, grootbloemige hybriden profiteren van een tweede gift mest in juni. Zo heeft de plant genoeg kracht om een tweede keer te verrassen met zijn grote, kleurrijke bloemen. Als alternatief kan bij de voorjaarsbemesting met hoornspanen extra stikstof worden opgeslagen, die voor de planten dan wat later beschikbaar komt. Deze combinatie komt zeer dicht in de buurt van een langwerkende mest.

Voor clematis raden wij een goede, organische mest aan die naast de voedingsstoffen ook de bodem duurzaam verbetert. Minerale kunstmest werkt weliswaar sneller, maar de bemesting gebeurt dan rechtstreeks en beschadigt het bodemleven – dat daar eigenlijk voor verantwoordelijk zou zijn – blijvend. Met een minerale mest kan het ook gebeuren dat u de clematis overbemest; gebruik gedurende meerdere jaren kan de bodem duurzaam verzilten. Bij slechte grond kan in het najaar en voorjaar ook bodemactivator worden gebruikt. Als om praktische redenen alleen een vloeibare mest in aanmerking komt, kies dan ook hier een organisch mestconcentraat dat opgelost in water kan worden toegediend. 

Tip: let bij de samenstelling van uw clematismest op een natuurlijke fosfaatbron. Toegevoegd (zachtaardig) ruwfosfaat in de mest is niet alleen onzin maar ook ecologisch hoogst bedenkelijk. Deze in Noord-Afrika vaak onder twijfelachtige omstandigheden gewonnen, eindige grondstof is vanaf een pH-waarde van 6,8 nauwelijks nog beschikbaar voor de planten en bovendien niet zelden verontreinigd met cadmium en uranium. (lees hierover gerust ook: Fosfaatmest voor de biologische groenteteelt: recyclen in plaats van winnen )

Met name mooi verpakte, als bijzonder duurzaam aangeprezen BIO-producten blijken bij nader inzien niet alleen duur maar ook allesbehalve duurzaam – oplichterij.

Zoals de Duitse benaming 'bosranken' al zegt, geeft clematis de voorkeur aan een bosachtige bodemgesteldheid. Naast een goede waterafvoer betreft dit vooral de pH-waarde, die in het licht zure bereik tussen 5,5 en 6,5 zou moeten liggen. 

Vooral de vroegbloeiende wilde soorten uit de Alpina/Atragene-groep en Clematis Montana zijn dan ook dankbaar voor regulering met algenkalk of steenmeel. De pH-waarde mag echter niet te hoog zijn voor de Italiaanse en Texaanse clematis, wat goed past bij het feit dat deze heel graag samen met rozen worden gecombineerd. 

Voor een in de kuip geplante clematis moet vooral tijdens de groei- en bloeitijd de toevoer van voedingsstoffen zijn gewaarborgd. Enerzijds moet vooruitziend worden bemest; bij organische mest kan de gift al in het najaar plaatsvinden voor de uitloop in het voorjaar. Sneller werkende minerale mest wordt in het late voorjaar vóór het begin van de groeifase aangebracht. U moet de doseringsaanwijzingen in acht nemen, want al snel is er overbemest – slechts een van de redenen waarom wij organische bemesting aanbevelen.

Naast directe bemesting kunnen, net als in de tuin, ook in een kuip bodemverbeteraars worden aangebracht. De bodemactivator bevordert het bodemleven – en daarmee de natuurlijke vorming van voedingsstoffen. Deze belangrijke natuurlijke voedingsstoffen worden door planten aanzienlijk beter opgenomen en verwerkt dan via minerale kunstmest toegediende – en verhogen bovendien het watervasthoudend vermogen van de bodem.