Clematis 'Viola'

De clematis 'Viola' dankt haar bestaan aan de Estse kweker Uno Kivistik, die haar in 1983 kweekte op zijn kwekerij Roogoja in Harjumaa. Kivistiks kweekdoel was duidelijk: bosranken die compact blijven, hard teruggesnoeid kunnen worden en winterharder zijn dan de meeste hybriden. 'Viola' vervult dit programma op indrukwekkende wijze. Haar 8–10 cm grote bloemen zijn voluptueus gevormd — vijf tot zes vlezige, gebogen kelkbladen in een diep, gelijkmatig koningsviolet met een fluweelachtige glans omlijsten crèmegroene helmdraden en bleekgele meeldraden. Typisch voor de soort: de knoppen knikken aanvankelijk naar viticella-aard, maar openen zich vervolgens volledig en kijken de beschouwer recht aan.

Van juli tot september bloeit 'Viola' in bijna overvloedige mate aan het nieuwe hout van het lopende jaar. Met een hoogte van ongeveer 300 cm is ze uitstekend geschikt voor latwerk, obelisken, rankwerk en hekken; met wat geleiding klimt ze ook door middelgrote struiken, en in de pot maakt ze eveneens een goed figuur. Het meest overtuigend oogt ze tegen een lichte achtergrond — lichte coniferen of ijl loofgehout laten het diepe violet bijzonder krachtig oplichten. Bijen bezoeken de bloemen regelmatig voor het stuifmeel.

'Viola' is zeer winterhard (zone 5, tot –28,8 °C) en daarmee uitstekend geschikt voor Midden-Europese tuinen. Snoei de bosrank in maart consequent terug tot ongeveer 50 cm — de forse snoei van de Jackmanii-groep bevordert krachtige nieuwe uitloop en een rijke bloei. Wie de herfstsnoei een keer vergeet, mag 'Viola' ook eerder zien bloeien: ze kan dan pas na de voorjaarsbloei — die aan het hout van het voorgaande jaar verschijnt — worden gesnoeid en loopt daarna uit tot een tweede, laatzomerse bloei.