Clematis recta

Clematis recta is een wilde soort afkomstig uit Midden- en Zuid-Europa tot in West-Rusland, al in 1597 ontdekt in Italië en Rusland; de officiële botanische beschrijving volgde in 1753 door Carl Linnaeus in de Species Plantarum. Vroeger stond ze bekend als Flammula Jovis (kleine vlam van Jupiter), omdat haar sap de huid kan doen branden. Haar kleine, stervormige, witte bloemen met meestal vier kelkbladen en bleekgele meeldraden staan in grote eindstandige pluimen en verspreiden een krachtige, aan meidoorn herinnerende geur.

Clematis recta bloeit van juni tot juli en bereikt daarbij een hoogte van circa 100 cm. Anders dan de meeste clematissoorten klimt ze niet, maar groeit ze als een rechtopstaande vaste plant – tijdens de volle bloei neigen de scheuten er echter toe om om te vallen, waardoor een onopvallende steun helpt. De soort past goed in vasteplantenborders, als onderbeplanting bij rozen en heesters, of in een grote kuip, en haar geur trekt bijen en vlinders aan. Zij voelt zich het prettigst op een zonnige tot halfschaduwrijke plek met vochtige maar goed doorlatende grond.

Clematis recta behoort tot snoeigroep 3 en wordt in maart teruggesnoeid tot ongeveer 10 cm – net als andere vaste planten loopt ze daarna elk jaar opnieuw uit vanuit de wortelstok. Zij is goed winterhard (zone 5, -28,8 tot -23,4 °C). Draag bij het snoeien en verzorgen handschoenen, want het plantensap kan de huid irriteren.