Clematis crispa

Clematis crispa is een wilde soort uit het zuidoosten van de VS en behoort tot de Viorna-groep. Carl von Linné beschreef haar in 1753 in zijn Species Plantarum; in cultuur werd ze al in 1726 geïntroduceerd. In de natuur groeit ze vooral op vochtige, moerassige standplaatsen, vandaar de Engelse naam 'marsh clematis'. De 3 cm grote, knikkende bloemen zijn kruik- tot klokvormig en tonen zich in wit met een paarse zweem. Vier aan de basis vergroeide kelkbladen vormen het vaasje, hun randen zijn gekroesd en de toppen rollen ver naar achteren. De meeldraden hebben bleekgele helmknoppen, en een lichte, aangenaam kruidige geur maakt de bloemen extra aantrekkelijk. Daarna vormen zich platte zaden met korte, fijne staartjes.

Van juli tot oktober openen de bloemen zich aan de scheut van het lopende jaar. Met een hoogte tot 300 cm klimt Clematis crispa aan lichte steunen zoals latwerk, rankhek of obelisk; ze groeit kruidachtig tot half verhoutend en oogt daardoor luchtig en licht. Ze kan ook door een border groeien of in een kuip worden gekweekt. Ze gedijt het beste op zonnige tot halfschaduwrijke plekken in vochtige, maar doorlatende grond; vochtige standplaatsen komen overeen met haar natuurlijke voorkomen, maar ze verdraagt ook gewone tuinomstandigheden.

Clematis crispa is winterhard in zone 7 (tot ca. -18 °C). Snoei haar in maart terug tot ongeveer 25 cm, zo loopt ze krachtig opnieuw uit vanaf de grond. Plant de plant zo dat de wortelhals ongeveer 5 tot 8 cm diep onder het aardoppervlak ligt.