Clematis 'Josephine'

De Clematis 'Josephine' werd rond 1980 bij toeval ontdekt door de Britse Josephine Hill, naar wie ze is vernoemd, en in 1998 door de Guernsey-veredelaar Raymond Evison op de Chelsea Flower Show voorgesteld. Ze ontstond als sport, een spontane mutatie van een onbekende oorspronkelijke cultivar. De bloemen behoren tot de opvallendste van het geslacht: rondom acht brede, romig-groenige tot violetroze kelkbladen liggen talrijke kortere, rozetvormig gelaagde binnenste kelkbladen met een sterkere roze-violette middenstreep, waardoor de 10-12 cm grote bloemen volledig gevuld ogen.

'Josephine' bloeit dubbel: de eerste, bijzonder gevulde bloei verschijnt van mei tot juni aan het vorigjarige hout, een tweede, meestal eenvoudigere nabloei volgt van augustus tot september aan de nieuwe scheut. Met een hoogte van 200-250 cm is ze geschikt voor latwerk, klimrek, obelisken en grote kuipen op terras en balkon. Een zonnige tot halfschaduwrijke standplaats met een koele, beschaduwde wortelzone - bijvoorbeeld door lage onderbeplanting of een laag mulch - laat de bloemkleur het best tot zijn recht komen; in volle schaduw kunnen de bloemen vergroenen.

De cultivar is goed winterhard (zone 6, tot ca. -23 °C) en doorstaat ook strenge winters probleemloos in de volle grond. In de eerste twee jaar na het planten wordt ze in september teruggesnoeid tot ongeveer 100 cm om een bossige opbouw te bevorderen; gevestigde, goed vertakte planten hebben daarna genoeg aan een snoeibeurt om de drie tot vijf jaar. Omdat de cultivar ook na een stevige snoeibeurt betrouwbaar gevuld bloeit, vergeeft ze kleine snoeifouten.