Clematis viorna

Clematis viorna to gatunek dziki ze wschodnich Stanów Zjednoczonych i należy do grupy Viorna, tak zwanych powojników skórzastokwiatowych. W naturze rośnie na skrajach lasów i brzegach potoków; do Anglii trafiła już w 1730 roku. Kwiaty o średnicy 2 cm, zwisające, są dzwonkowate do dzbanuszkowatych i grubomięsiste, ich końce odginają się do tyłu. Pokazują się w czerwieni z żółcią; w naturze barwa z zewnątrz sięga od lawendowej przez fioletowoniebieską po czerwonopurpurową, ku końcom często kremowa, wewnątrz bladozielona lub żółta. Bladożółte pylniki na białych nitkach dodają subtelnego akcentu.

Od czerwca do sierpnia kwiaty otwierają się na pędach bieżącego roku. Przy wysokości około 200 cm Clematis viorna pnie się po szpalerze, obelisku lub przez krzew; jej cienkie pędy potrzebują gęstego oparcia, na przykład krzewu lub róży jako podpory. Lubi stanowiska słoneczne do półcienistych w przepuszczalnej, równomiernie wilgotnej glebie. Podstawę i strefę korzeniową utrzymuj chłodną i zacienioną, na przykład przez podsadzenie lub warstwę kamieni.

Clematis viorna jest mrozoodporna (strefa 7, do ok. -18 °C). Przytnij ją w marcu do około 25 cm – ponieważ kwiaty powstają na nowym drewnie, to wiosenne cięcie zapewnia silny wzrost i obfite kwitnienie. Podczas sadzenia i cięcia noś rękawice, ponieważ roślina może podrażniać skórę.