Samodzielne rozmnażanie Clematis - tak to działa

Samodzielne rozmnażanie Clematis nie jest trudne

W zależności od gatunku nadają się te trzy możliwości: 

Rozmnażanie przez odkłady

W tym sposobie rozmnażania chodzi o metodę wegetatywną, co oznacza, że rozmnożone Clematis są pod względem cech identyczne z rośliną macierzystą. 
Nieco starszy, dobrze ugruntowany Clematis jest przez wkopanie kątów liści w ziemię pobudzany do wytworzenia w tych miejscach nowych korzeni. 

Do rozmnażania przez odkłady, czyli przyginania pędów do ziemi, istnieje kilka wariantów. Najprostszy i najbardziej obiecujący polega na tym, by położyć poziomo na ziemi długi, zdrowy pęd Clematis, który ma być rozmnożony, i w kilku kątach liści przykryć go ziemią. Gdy to zostanie zrobione, przygięty pęd Clematis odcina się przed i za kątem liścia, który wytworzył korzenie, i w ten sposób otrzymuje się jeden (lub kilka) nowych egzemplarzy.

Inny sposób polega na zakopaniu obok rośliny macierzystej doniczki z ziemią do rozsad. Zdrowy pęd zagina się następnie na kącie liścia o 90 stopni do góry, wsadza się go pośrodku doniczki i mocuje (na przykład stabilnym drutem lub szpilką do namiotu), aż się ukorzeni. Ważne, by pęd był naprawdę tylko wygięty, a nie złamany. Wadą tego sposobu rozmnażania Clematis jest to, że trwa stosunkowo długo i otrzymuje się tylko jedną nową roślinę.

Poza tym istnieją kreatywne metody, w których dłuższy pęd przeprowadza się przez rury (następnie wypełnione ziemią) lub odcięte plastikowe butelki zwrotne i w nich zaczyna wypuszczać nowe korzenie. 

Przy wszystkich metodach rozmnażania Clematis przez odkłady ważne jest, aby po przygięciu ziemia była stale utrzymywana w wilgoci. Pomocne może być lekkie nacięcie pędu w miejscach, które mają mieć kontakt z ziemią i wytworzyć korzenie. 

Ten sposób rozmnażania powinien przynieść dobre rezultaty z większością mieszańców Clematis, a także z odmianami drobnokwiatowymi, takimi jak Clematis włoskie czy Clematis teksańskie.

Rozmnażanie przez sadzonki

Jak większość roślin, także z Clematis można ciąć sadzonki, które następnie, zależnie od odmiany, ukorzeniają się mniej lub bardziej dobrze. Także to rozmnażanie jest wegetatywne i zachowuje tym samym cechy rośliny macierzystej.

Najlepszy termin cięcia sadzonek przypada w czasie kwitnienia Clematis lub krótko przed nim. Sadzonki powinny składać się z dwóch kątów liści i mieć tym samym, zależnie od odmiany, ok. 5-10 cm długości. Dalsze postępowanie nie różni się u Clematis zasadniczo od postępowania z innymi roślinami.

Rozmnażanie przez sadzonki udaje się z większością gatunków Clematis i jest na przykład dla Cl. Tubulosa (Hercleifolia) metodą preferowaną.

Przez siew nasion 

Zwłaszcza w przypadku gatunków dzikich, u których rozmnażanie przez sadzonki i przyginanie pędów rzadko się udaje, rozmnażanie przez nasiona jest często najbardziej przejezdną drogą. Ponieważ jest to zdecydowanie najbardziej pracochłonna metoda i odgrywa rolę także w hodowli nowych odmian Clematis, przygotowujemy na ten temat osobny artykuł.