Clematis mandshurica

Clematis mandshurica pochodzi z suchych stref zarośli i skrajów lasów północno-wschodnich Chin, Mongolii, Korei Północnej i Syberii; po raz pierwszy opisał ją w 1857 r. Franz Josef Ruprecht. Botanicznie należy do sekcji Flammula – blisko spokrewniona z Clematis terniflora. Jej małe, gwiazdkowate kwiaty pojawiają się w obfitych wiechach: białe, z żółtymi pręcikami i intensywnym, miodowym zapachem, który przyciąga pszczoły i motyle.

Przy wysokości ok. 200 cm Clematis mandshurica kwitnie od lipca do sierpnia, czasem aż do września. Jako zielna bylina nie pnie się sama, lecz opiera się o podpory, ogrodzenia lub sąsiednie krzewy – idealna więc do naturalnych ogrodów, ogrodów zapachowych lub jako nasadzenie przejściowe między częściami ogrodu. Na słonecznym stanowisku zapach rozwija się najsilniej, ale roślina toleruje też półcień.

Clematis mandshurica jest bardzo dobrze mrozoodporna (strefa 5, do ok. -28 °C) i przy tym zaskakująco łatwa w pielęgnacji: według doświadczeń nie interesują się nią nawet ślimaki. Dla silnego wzrostu i obfitego kwitnienia proszę przyciąć roślinę w marcu do ok. 10 cm (grupa cięcia 3). Jesienią pokazuje ponadto atrakcyjne, błyszczące owocostany – ozdoba ogrodu aż do zimnej pory roku.