Clematis pitcheri

Clematis pitcheri to dziki gatunek z Ameryki Północnej, należący do grupy Viorna, tak zwanych skórzastych kwiatów. Występuje w środkowych i południowych Stanach Zjednoczonych, gdzie rośnie w lasach i zaroślach na suchych do świeżych glebach wapiennych; naukowo opisali ją w 1838 roku Torrey i Gray w swojej Flora of North America. Zwisające kwiaty o średnicy 2–3 cm mają kształt dzbanuszka do dzwonka i skórzastą twardość, z czterema żebrowanymi działkami kielicha, których końce odginają się do tyłu. Pokazują się w kolorze fioletowym; w naturze barwa sięga zależnie od pochodzenia od czerwonej i winnoczerwonej przez purpurową po czerwonawo przyprószoną zieleń, zwykle z ciemniejszym wnętrzem. Następnie pojawiają się owoce ze stosunkowo dużymi nasionami.

Od czerwca do września kwiaty otwierają się na pędach bieżącego roku. Przy wysokości od 200 do 250 cm Clematis pitcheri pnie się po szpalerze, kratce lub obelisku; ponieważ rośnie zielnie, a zimą zamiera nad ziemią, pozostaje dobrze do opanowania także w mniejszych ogrodach i w donicy. Rośnie na stanowiskach od słonecznych do półcienistych w przepuszczalnej, raczej wapiennej glebie. Proszę nie sadzić zbyt głęboko, szyjka korzeniowa powinna leżeć tuż pod powierzchnią ziemi. Ponieważ gatunek jest podatny na mączniaka, służy mu przewiewne stanowisko.

Clematis pitcheri jest dobrze mrozoodporna (strefa 6, do ok. -23 °C). Proszę ją przyciąć w marcu do około 25 cm – to wiosenne cięcie zapewnia silne odrastanie i obfite kwitnienie. Warstwa ściółki z kompostu wiosną i jesienią zaopatruje roślinę i chroni strefę korzeniową.