Clematis 'Josephine'

Clematis 'Josephine' została przypadkowo odkryta około 1980 roku przez Brytyjkę Josephine Hill, od której pochodzi jej nazwa, a w 1998 roku przedstawiona przez hodowcę z Guernsey Raymonda Evisona na Chelsea Flower Show. Powstała jako mutacja pączkowa (sport), spontaniczna mutacja nieznanej odmiany wyjściowej. Kwiaty należą do najbardziej efektownych w całym rodzaju: wokół ośmiu szerokich, kremowozielonkawych do fioletoworóżowych działek kielicha układa się wiele krótszych, rozetowato warstwowych wewnętrznych działek z intensywniejszym różowofioletowym paskiem pośrodku, dzięki czemu kwiaty o średnicy 10-12 cm wyglądają na w pełni pełne.

'Josephine' kwitnie dwukrotnie: pierwsze, szczególnie pełne kwitnienie pojawia się od maja do czerwca na zeszłorocznym drewnie, drugie, zwykle prostsze powtórne kwitnienie następuje od sierpnia do września na nowym pędzie. Przy wysokości wzrostu 200-250 cm nadaje się na szpalery, kratki, obeliski i duże donice na tarasie i balkonie. Słoneczne do półcienistego stanowisko z chłodną, zacienioną strefą korzeniową - na przykład dzięki niskim nasadzeniom lub warstwie ściółki - najlepiej uwydatnia barwę kwiatów; w pełnym cieniu kwiaty mogą się zazieleniać.

Odmiana jest dobrze mrozoodporna (strefa 6, do ok. -23 °C) i bez problemu przetrzymuje także surowe zimy w gruncie. W pierwszych dwóch latach po posadzeniu przycina się ją we wrześniu do około 100 cm, aby sprzyjać krzaczastemu pokrojowi; dobrze ukorzenione, dobrze rozgałęzione rośliny wystarczy potem przycinać co trzy do pięciu lat. Ponieważ odmiana kwitnie niezawodnie pełnymi kwiatami nawet po mocnym cięciu, wybacza drobne błędy w cięciu.