Clematis recta

Clematis recta to dziki gatunek pochodzący ze środkowej i południowej Europy aż po zachodnią Rosję, odkryty już w 1597 roku we Włoszech i Rosji; jej pierwszy opis botaniczny sporządził w 1753 roku Karol Linneusz w Species Plantarum. Historycznie była znana pod nazwą Flammula Jovis (płomyczek Jowisza), ponieważ jej sok wywołuje pieczenie skóry. Małe, gwiazdkowate, białe kwiaty z zazwyczaj czterema działkami kielicha i bladożółtymi pręcikami stoją w dużych, szczytowych wiechach i wydzielają silny zapach przypominający głóg.

Clematis recta kwitnie od czerwca do lipca i osiąga przy tym wysokość wzrostu około 100 cm. W przeciwieństwie do większości powojników nie pnie się, lecz rośnie jak bylina wyprostowanie – w pełni kwitnienia pędy mają jednak skłonność do załamywania się, dlatego pomocna jest dyskretna podpora. Gatunek dobrze pasuje do rabat bylinowych i mixed border, jako podsadzenie róż i krzewów lub do donicy i swoim zapachem przyciąga pszczoły i motyle. Najlepiej czuje się na słonecznym do półcienistego miejscu z wilgotną, ale dobrze przepuszczalną glebą.

Clematis recta należy do grupy cięcia 3 i przycina się ją w marcu do około 10 cm – jak to u bylin zielnych bywa, odbija potem co roku na nowo z karpy korzeniowej. Jest dobrze mrozoodporna (strefa 5, -28,8 do -23,4 °C). Przy cięciu i pielęgnacji proszę nosić rękawice, ponieważ sok rośliny może podrażniać skórę.