Clematis campaniflora

Clematis 'campaniflora' nie jest odmianą hodowlaną, lecz gatunkiem dzikim z pokrewieństwa Clematis viticella (Clematis włoska), występującym w Portugalii i na południowym zachodzie Hiszpanii, skąd około 1820 roku sprowadzono ją do Europy. Jej nazwa zdradza kształt kwiatu: 'campaniflora' oznacza „dzwonkokwiatowa" (z łac. campana – dzwon). Zaledwie około 2 cm małe kwiaty składają się z czterech mocno odgiętych płatków, są białe z fioletowym odcieniem i mają jasnożółte pręciki – zwykle pojedynczo, czasem także w małych wiechach.

Od lipca do września 'campaniflora' wydaje nieprzerwanie nowe kwiaty i kwitnie tym samym przez cały środek lata i wczesną jesień. Przy wysokości około 300 cm doskonale nadaje się na ogrodzenia, treliaże i podpory, a także do oplatania krzewów lub małych drzew. Co do stanowiska nie ma prawie żadnych wymagań: pasuje słońce do półcienia i praktycznie każda strona świata, o ile strefa korzeniowa pozostaje chłodna i zacieniona, na przykład przez nisko rosnące rośliny sąsiednie.

'campaniflora' jest mrozoodporna (strefa 5, do ok. -28 °C) i należy do najodporniejszych i najłatwiejszych w pielęgnacji Clematis. Ponieważ należy do grupy cięcia 3 i kwitnie wyłącznie na nowym drewnie, proszę w marcu mocno przyciąć ją do około 25 cm – sprzyja to zwartemu pokrojowi i obfitemu kwitnieniu. Sok rośliny może podrażniać skórę: przy cięciu najlepiej nosić rękawice.