Clematis florida

Clematis 'florida' to gatunek dziki z gór południowo-wschodnich Chin, który uprawiano w japońskich ogrodach już od XVIII wieku, zanim w 1776 roku dotarł do Europy za sprawą szwedzkiego botanika Carla Petera Thunberga; dziś w swojej ojczyźnie uchodzi za gatunek skrajnie rzadki. Czysto białe kwiaty osiągają średnicę 8–12 cm i mają kilka lekko falistych płatków, z których środka wystają wyraźnie długie, głęboko purpurowe do niemal czarnych pręciki – kontrast, który sprawił, że 'florida' stała się formą wyjściową znanych odmian ogrodowych, takich jak 'Sieboldii' i 'Alba Plena'.

Okres kwitnienia trwa od lipca do października, przy czym w ciągu sezonu roślina kwitnie najpierw na zeszłorocznym drewnie, a następnie na nowych pędach. Przy wysokości około 250 centymetrów 'florida' dobrze nadaje się na szpaler, kratkę lub obelisk przy osłoniętej ścianie, a także do uprawy w donicy na tarasie lub balkonie. Preferuje stanowisko słoneczne do lekko cienistego, osłonięte od wiatru, z wilgotną, dobrze przepuszczalną glebą – ściana południowa szczególnie odpowiada jej zapotrzebowaniu na ciepło.

'florida' jest mrozoodporna tylko warunkowo (strefa 9, do ok. -6,6 do -1,2 °C) i dlatego potrzebuje łagodnego, osłoniętego miejsca lub osłony zimowej; w surowszych rejonach najlepiej uprawiać ją w donicy i zimować w pomieszczeniu bez mrozu. Cięcie wykonuje się w marcu do ok. 50 centymetrów, co sprzyja silnemu odrostowi i obfitemu kwitnieniu. Ponieważ jej rozmnażanie i uprawa uchodzą za wymagające, po posadzeniu należy dać roślinie nieco czasu na zadomowienie się, zanim w pełni pokaże swoje kwiaty.