Clematis cirrhosa var. balearica

Clematis 'cirrhosa var. balearica' nie jest odmianą hodowlaną, lecz naturalną odmianą botaniczną dzikiego gatunku Clematis cirrhosa: w 1783 roku została sprowadzona z Balearów do Anglii i od tej pory nosi ich nazwę. Od dzikiego gatunku różni się przede wszystkim drobniej wciętym, paprociowatym listowiem – stąd angielska nazwa 'fern-leaved clematis'. Kwiaty o średnicy 4–6 cm, dzwonkowato zwieszone, są kremowe z fioletowymi kropkami wewnątrz, mają żółte pręciki i delikatnie pachną cytryną.

Przy wysokości wzrostu około 400 cm 'cirrhosa var. balearica' nadaje się na szpalery, pergole i większe rusztowania dla pnączy na słonecznej, osłoniętej ścianie – najlepiej na stanowisku południowym lub południowo-zachodnim. Główne kwitnienie trwa od października do kwietnia i przypada tym samym dokładnie na ubogą w kwiaty porę roku, gdy większość innych pnączy odpoczywa. W chłodniejszych rejonach roślinę można uprawiać także w donicy i zimować ją bez mrozu.

'cirrhosa var. balearica' jest mrozoodporna do strefy 9 (-6,6 do -1,2 °C) i nosi Award of Garden Merit Royal Horticultural Society. Ponieważ kwitnie na zeszłorocznym drewnie, nie wymaga regularnego cięcia; wystarczy przyciąć ją w maju po kwitnieniu do około 200 cm, aby utrzymać zwartość. Zimozielone listowie pozostaje przy tym przez cały rok – ostrożnie tylko przy cięciu: sok rośliny może podrażniać skórę, pomagają rękawice.