Clematis 'Markhams Pink'

Clematis 'Markhams Pink' wyhodował w 1935 roku Ernest Markham, ówczesny główny ogrodnik słynnego Gravetye Manor w Anglii. W swojej książce *Clematis* (1935) opisał ją jako *C. macropetala* var. *markhamii* – jedną z najpiękniejszych swoich hodowli, o czystych, różowych kwiatach. Jeszcze w tym samym roku Royal Horticultural Society wyróżniło ją nagrodą Award of Merit (AM); w 1993 roku przyszło upragnione wyróżnienie RHS Award of Garden Merit (AGM). Półpełne, zwisające dzwonkowate kwiaty o średnicy 6–8 cm mają delikatny, jasnoróżowy kolor: zewnętrzne działki okwiatu otaczają gęsty wieniec jaśniejszych prątniczków i kremowobiałych pręcików, nadając kwiatowi charakterystyczną pełnię.

'Markhams Pink' otwiera kwiaty w kwietniu i maju, należąc tym samym do najwcześniej kwitnących clematis w ogóle. Główne kwitnienie jest obfite – po nim aż do jesieni pojawiają się ozdobne, jedwabiste owocostany, które z czasem zmieniają się w puszyste, srebrzyste woale. Przy wysokości około 300 cm doskonale nadaje się na szpalery, obeliski, pergole i kratki przy ścianach domów. Szczególną zaletą tej odmiany jest jej tolerancja wobec wszystkich stron świata: rośnie zarówno na słonecznym stanowisku, jak i na zacienionych północnych ścianach, co czyni ją jednym z najbardziej wszechstronnych wiosennych pnączy.

'Markhams Pink' jest wyjątkowo mrozoodporna i znosi temperatury do –28,8 °C (strefa 5). Jako clematis z grupy Atragene obywa się bez regularnego cięcia; kto chce utrzymać roślinę w ryzach, przycina ją w czerwcu po kwitnieniu do około 100 cm. Grupa Atragene najchętniej rośnie w dobrze przepuszczalnych, niezbyt bogatych w składniki odżywcze glebach – należy unikać zastoju wody. Po ukorzenieniu 'Markhams Pink' okazuje się łatwa w pielęgnacji i długowieczna.